ADINLA YAŞA YILMAZ SAZAK
Yrd. Doç. Dr. İlhan AĞIRBAŞ
Atletizmde en harketli ay Haziran İstanbul’da yapılan Yılmaz SAZAK, ardından Cezmi OR sonrasında, İzmir’de yapılan Ferdi Türkiye Şampiyonası, birde Uluslar Arası Avrupa Takımlar Şampiyonası ve sonunda Akdeniz Oyunları.
Üst düzey sporcuların soluk alacak vakitleri yok.
Mayısın son hafta sonu Yeliz KURT Yunanistan’da yapılan EAA Permit yarışmalarında 2:01.03’lük derecesi ile ipi göğüsleyerek sezon içinde yapacaklarının sinyalini verdi.
Yılmaz SAZAK 16 ülkeden 496 erkek, 774 bayan toplam 1.270 sporcunun katılımı ile ENKA Sadi Gürçelik tesislerinde yapıldı. Yeliz KURT burada da sahnedeydi ve Binnaz USLU’nun 1000 metre rekorunu yeniden yazdı 2:39.92 eski rekor 2:41.79’du.
Yılmaz SAZAK’ı 1996 yılında Türkiye’ye döndükten sonra yakından tanıma fırsatı buldum. Zaman zaman yaptığı yarışmalarla ilgili fikirlerimi soruyordu, bende anlatmaya çalışıyordum.
“Küçük yaş guruplarına yönelik yarışmalar gerekliydi. Tabii ki hele böylesi… Naili Moran’da da yıllarca denenmedi mi taki Tülya Moran deniz bitti deyinceye kadar her başarılı çocuğa burs ve antrenörüne ufakta olsa bir altın veriliyordu.”
Yılmaz SAZAK yarışmaları veya Naili MORAN yarışmaları başlangıç adımı A-B-C değildir. Ancak ve ancak D-E-F adımları olabilir. Bir başka anlatımla yukarıda adını andığımız projeler 1. adım değil 5.- 6. adımlardır.
Koşunun öğretiminde çocuklara öncelikli olarak ABC dirilleri dediğimiz (diz çekme, topuklama, peşrev koşusu….. gibi ) dirilleri öğretiriz. Atletizmde ise bir yerden başlayacaksanız eğitimli ve bilgili antrenörleri seçip onları görevlendirerek en başından başlamış olursunuz. Başlangıç mekanı ise ilkokullardır. %90 atletin hayatında bir ilkokul öğretmeni vardır. Atletizme başlangıç yaşını ilkokula çekemezseniz şansınız azalır.
1996 yılında ilk Yılmaz Sazak yarışmaları yapılmış.
İlk “İstanbul’da Atletizmi Geliştirme Projesi” ise 2000 yılında başlamış. Sende başından mı başladın diyeceksiniz hayır başlayamadım ama benim yönetecek bir bütçem yoktu. Yarışmalar fazla paraya ihtiyaç duyulmadan yapılabilecek organizasyonlardı. Madalya bulduk. Sertifika bastırdık, öğretmenleri yanımıza aldık, özlenen yapılmayan yarışmaları minimum maliyetlerle yaptık. Daha küçük yaş guruplarına indik.
Yılmaz SAZAK abimize yaptığımız yarışmaları gösteremedik Temmuz 2000’de vefat etti. Parasal gücünü yanımıza alabilseydik. Pilot proje olmazdık.
Yılmaz SAZAK projesindede yarışmalar varmış sendede yarışmalar var aynı şey değimli diyeceksiniz.
Birincisi ben yarışmalar için bu kadar büyük paralar 13yıl x 1.434.000 YTL harcamadım. Harcanan para tamamen Türkiye’ye harcandı. Yarışmalar sonrası Geçlik Spor İl Müdürlüğünde elde edilen olumlu havayı beden eğitimci-antrenör kadrosu oluşturmak için kullanıldı. Yani atletizmin A harfi oluşturuldu. Zamanla bu kadro 30’lu rakamları buldu. Birdenbire yok edildi.
Tüm SAZAK ailesine ve Deniz SAZAK’a ben şükranlarımı sunuyorum. Babalarının başlattığı bu projeyi sürdürmeye ve genişletmeye çalışıyorlar. Yükselen Yıldızlar projesinde 9 yıldır yetiştirdiğimiz çocuklara hamilik yapıyor onlara destek oluyorlar. Toros PİLİKOĞLU “İstanbul’da Atletizmi Geliştirme Projesinde” yetiştirdiğimiz bir örnektir.
Benim bir akademisyen olarak önerim İstanbul’dan başlayarak atletizm çalışması yapan Beden eğitimi öğretmenlerine saat ücreti ödeyerek atletizm pistlerinin dolmasını sağlamak.
Olimpiyat Stadı bon boş bekliyor kapısını açan yok çevrede okul mu yok???
Burhan Felek artık gezi alanı olarak değerlendiriliyor??? Çevre okulları nerede???
Fenerbahçe spor kulübünün atletizm sahasını kaç okul kullanıyor. Çevrede okul mu yok?
Anadolu Hisarı Pistinde kaç antrenör görevli???
Gençlik Spor İl Müdürlüğü neden tüm bunlara seyirci kalıyor???
Tüm Şampiyon takımların İstanbul’dan çıkması tesislerin boş kalmasını mazur gösterirmi????